C E R I T A H A T I
Sunday, December 25, 2011 • Sunday, December 25, 2011 • 0 comments

i've a lot to say.
but i will do it one by one.
first,sha nak ucapkan alhamdulillah,syukur sangat sangat sebab Allah swt bagi sha rezeki.
rezeki ape?sha dapat keje.
keje kat ocean the store tue,keje kat cafe.
Mash Cafe,tue name cafe tue.
gaji RM500,keje tiap tiap hari except rabu.
so i took the challenge.
why not?
sume kawan sha dah keje,
so dengan perasaan excited yang membuak buak,
tanpe fikir baik dan buruk,sha terima keje tue.
kerja utama sha kat cafe tue ialah buat air.
so i was like...ermm???buat air untuk portion sendiri boleh la.
nak buat untuk orang,agak berat.
lagipun deria rase sha kurang la.
manis sangat ke,tawar sangat ke,bagi sha biase je,ok je.
tapi sebab excited sangat nak keje,
lagipown jeles sangat sangat tengok kawan len keje,
so sha terima la tawaran bekerja tue.
thankyu to fadz yg bagitau keje kosong tue.
so the next day,which was yesterday,sha bangun dengan malasnya,at 8.15 a.m.
siap siap sume,pung pang pung pang sane sini,i'm done n off to work~~!!
but,kena naek taxi coz takde sape nak anta.
sepatutnya pukul 9.30 baru sampai,tapi i had a bad luck that day.
uncle taxi baik sangat jemput sha pukul 8.57 n sha sampai ocean about 9.05 o'clock.
too early that i cant tell u how early it is.
so sha g la duduk kat bus stop kat tepi ocean tue,for about half an hour.
n sha tertanya tanya,
nak masuk keje pukul 9.30,tapi ocean bukak kowl 10.macam mane nak masuk?
3,4, orang pekerja ocean lalu,sha nak tanya camne nak masuk,tapi takut.
but then,its almost 9.30 n i have no more choice.
a woman came to work,and i asked her.
macam mane nak masuk whatsoever.
naseb baek la that woman baik hati bagitahu.
so i rushed to the place i was told,akhirnye sampai ke cafe yang sememangnya dekat dengan pintu masuk,seriuoly dekat sangat.
sampai situ pukul 9.30,dengan bismillah dekati cafe tersebut.
n there was only one man,which was the one who interviewed me the day before,which is the owner of the cafe.
mase tue memang sha pasti sangat sha datang terlalu awal,terlalu lalu lah awalnye.
nothing to do,sha turunkan sume kerusi n kemas ape yang patut.
then,one by one worker start coming.
pelanggan pun datang sikit demi sedikit.
i guessed,there was like,1000 people yang datang cafe tue,walaupun hakikatnye pelanggan cume 100 lebih je yang datang semalam.
memang ramai la,tak jangka ramai macam tue.
sha buat la ape yang patut sebagai seorang pelayan,
but half of the day,i end up doing all the dishes,i mean,
berdiri dekat sinki n basuh pinggan,mangkuk,sudu,garfu,gelas whatsoever.
dari pukul 11.30 sampai 7 sha basuh pinggan je.
berhenti pun sebab nak solat.tue pown lepas solat sambung balik.
yang pasti,sha lambat solat zohor..
pukul 3 baru sha solat zohor becoz of too many customer.
dalam pukul 6 petang,still doing the dishes,
and something pop out in my mind,whcih is quit!
i mentally think that i have to give up all of these work,
it just doesnt suit me,at all.
so i was thinking,
should i quit or not?
kalau quit,nanti kalau takde keje lain,macam mane?
tapi sememangnya sha takboleh tahan keje kat situ,
i just cant!
then,before pegi solat maghrib,sha bagitau kat makcik owner tue.
"kalau saya berhenti boleh?"
"takpe,lepas solat kite citer."
so,sha pown pegi la solat dengan hati tak tenteram.
time nak amek wuduk,jumpe athirah n mira from 5rk2.
borak sampai lambat nak g solat.
then bile sampai turn sha amek wuduk,a girl talk to me.
we are on the same age actually,die keje ocean juga.
dy pown ade niat nak berhenti coz tempat keje dye memang memenatkan.
tempat keje dye tu kat butik tudung,tempat yang same sha try mintak keje.
alhamdulillah sha tak dapat keje kat butik tudung tue coz dy kate memang memenatkan.
then,time solat pulak masalah.
sebab kaki sha sakit sangat coz tak duduk satu hari,
so time solat tue,kaki sha cramp.
dekat 5 minute sha tunggu,urut2 kaki tue sampai ok.
then solat balik semula.
solat lagi sekali,dekat tahiyat akhir,kaki nak cramp balik.
tapi sha tahan je.
habis solat,sha terus regangkan kaki,rehat kejap.
then sha tengok jam dah pukul 8.
OMG!dah lambat,so sha rush pakai tudung n turun bawah dengan jalan berdengkot.
sampai situ,tengok cafe sume dah kemas,
cume ade sorang worker tengah mop lantai n makcik owner tengah kemas dapur.
so sha borak la dengan dy.
seriously told her that i am really feel quilty,
tapi memang betulla cakap dy.
dy tak kesah pown,asalkan jujur.
lagipown kalau kena keje,tapi tak ikhlas nak buat ape.
so sha berhenti.
balik rumah kaklong jemput.
kaklong n mama tunggu kat depan ocean.
turun tangga je terus nampak diorang.
bile jalan g kat kereta,dengan kaki yang sakit,
rase macam nak nangis je.
tibe tibe rase rindu sangat kat diorang!
rase macam nak gtau je betapa sakitnye kaki ni.
belum masuk kete sha dah jerit..
"quit!"
n kaklong pown gelak giler2 punyer.
on the way balik rumah,sha bising cakap tue ni..
yelah,fist day keje.
then mama n kaklong banyak bagi nasihat whatsoever.
so i decided,take a rest first,
walaupun cume baru sehari je keje n dah berhenti,takpe,rehat dulu.
awal tahun depan baru cari keje lagi.
sampai rumah,mama tanya nak makan apa sume.
mama risau coz anak bongsu dy ni satu hari tak makan ape2,cume minum air suku botol je.
sha sampai umah je,solat isyak,then makan anggur n epal.
then tengok tv,maen fb,then tidur.
dah baring tapi takleh tidur.
sebab terlalu penat n terlalu sakit badan,sampai takboleh tidur.
yang pasti,bile sha jalan,tumit kaki sha sakit sangat.
so sha baring je la kat katil.
nak tidur,penat,tapi takboleh.
last last,amek buku Travelog Cinta Abadi..masa yang berlalu.
bace sampai habis,then tidur.
sebelum tidur,sha fikir,
hari ni hari pertama sha keje,juga hari terakhir sha keje. :)
esoknye,bangun pukul 10.00 pagi.
fikiran nakal sha berfikir,
alamak,lambat nak g keje!!
hikhik..dah berhenti la.
yang pasti,tadi bangun lambat,tak lambat g keje pown coz sha dah berhenti.
yang pasti,sha tak solat subuh pagi tadi.
tue la,selalu sangat miss subuh,tue yang rezeki tak masuk tue.
ape la nak jadi dengan aishah ni.
apepun,rehat sampai tahun depan.
ala,bape hari je lagi nak tahun depan.
OMG!dah nak habis dah 2011?
oh poor 2011..
apepun,dikesempatan ni,
sha berharap sangat,
tahun baru,iaitu 2012,akan menjadi tahun yang lebih baik untuk sha dan sume orang.



Welcome to my fantasy webbie. :) bold italic underline strike

Diary About Link Stuff


i hate cbox. Sorry! :)


Template By: Umi Humaira
Big helped: Wana
Owner: AISHAH